Oddycham, codziennie stawiam kroki, daje radę kierować ciałem, potrafię mówić, słuchać, widzieć piękny świat, jeść posiłki sztućcami, trzymać kubek w ręku, umiem pisać, czasem śpiewać, śmiać się, robić fikołki, gilgotać, klęczeć, potrafię sama zrobić znak krzyża, potrafię być cierpliwa i miła, radosna, cieszyć się z tego co mam, cokolwiek by to nie było. Bóg się nie myli - a ja staram się być wdzięczna za moje codzienne małe-duże sukcesy.